Het laatste avondmaal
De afgelopen week hebben we onze ballen/benen uit de broek/onder de kont vandaan gerend.
20 maart kregen we de sleutel van ons huis in Zwolle.
We hadden besloten om niet al te veel aan het huis te gaan doen, want het is een tussenoplossing tot we verder kunnen naar een nieuw koophuis.
En dus hebben we de vloerbedekking die op de eerste verdieping en trappen lag en de laminaatvloer op zolder gewoon laten liggen.
Helaas lag er beneden niets.
Wegens gelukzalige omstandigheden had RJ wat meer dagen vrij dan we ingecalculeerd hadden (hierover later meer) en kon hij aan het einde van de week alvast wat voorbereidende werkzaamheden verrichten.
Vrijdag zijn de kinderen naar Friesland gegaan en kon het kluswerk beginnen.
Op zaterdag stroomden de lieve klussers het huis binnen en in 1 dag tijd is het huis van boven naar beneden gesausd en is er een schuttingdeur in de tuin geknald.
De badkamer werd grondig aangepakt en de tuin is aangekleed met leuke plantjes en een metertje tuin.
Wat zijn we dankbaar dat we zulke lieve en hardwerkende vrienden hebben!
Jongens nogmaals onwijs bedankt!
Zondag heeft mijn schone zus het tapijt boven helemaal gereinigd met een of ander apparaat, is de keuken uitgemest werden de ramen gezeemd.
De vloerbedekking kwam maandag en RJ en mijn vader hebben die er samen ingelegd.
Inmiddels waren we ook in Amersfoort begonnen met het inpakken van dozen.
En deze werden beetje bij beetje meegenomen naar Zwolle, want het Amersfoortse huis moest spik en span voor de openhuizenroute van afgelopen zaterdag.
De afgelopen twee dagen is het huis in Afoort gepoetst, opgeruimd en ontdaan van alles wat een eventuele koper zou afleiden.
Helaas zonder succes, want de kijkers keken liever elders, zo bleek gisteren.
Tijdens het wachten op de kijkers en het verplicht niets kunnen doen, knutselden we twee palmpaasstokken in elkaar en verkochten we wat via marktplaats.
Hoewel we dus onze tijd wel nuttig doorkwamen, baalden we enorm natuurlijk.
Want achteraf gezien was de oorspronkelijk verhuisdag 31 maart…..
Vandaag kwamen moeders en tante helpen en inmiddels is het hele huis ingepakt.
En toen we zo bezig waren, werd het zo nu en dan even een beetje teveel.
We gaan echt dit huis verlaten, echt verhuizen naar mijn home-town.
En hoewel mijn verstand het daar helemaal mee eens is, moet mijn gevoel daar nog even aan wennen.
Hier zijn we gaan wonen na ons trouwen, hier zijn we echt volwassen geworden en boven alles zijn hier onze meisjes geboren.
Hier hebben we nachten opgezeten met huilende babies, hebben ze hun eerste hapjes gegeten en hun eerste stapjes gezet.
We kregen een goede band met onze overburen en de meisjes hadden het naar hun zin op Dodo.
Hier kwamen we echt thuis na onze reis Down Under.
Hier kwam Sinterklaas voor het eerst de schoenen vullen van onze gelovigen en hier hadden we mooie feesten en gezellige etentjes.
We moeten afscheid nemen van ons eerste echte huis, van onze eigen ontworpen keuken, ons behang, onze vloer.
We komen hier nooit meer terug en hoewel ik nooit zal terugverlangen naar deze stad, het huis en de buren zal ik vreselijk missen.
En ik weet dat ik daar over een paar weken helemaal anders over zal denken, maar ja…daar heb ik nu niet zoveel aan he?
Vanavond aten we met ons vieren het laatste avondmaal.
De meisjes en ik zaten hier voor het laatst in bad en we slapen hier voor de laatste keer.
Over 10 uur komt de verhuiswagen en is ons leven hier voorbij.
We gaan naar een nieuw huis in een oude vertrouwde stad.
We gaan ons leven daar oppakken, vernieuwen en uitbreiden.
We gaan nieuwe avonturen tegemoet en vooral een heleboel rust en tijd voor elkaar.
Carmen heeft er alvast veel zin zin, ze wil graag in Zwolle gaan wonen, in het nieuwe huis slapen en naar de nieuwe Dodo.
Ze vindt het prachtig dat ze zo dichtbij haar opa en oma en tante komt te wonen.
Ze wil graag aan de slag in het metertuintje, want daar gaan we sla en bloemkool laten groeien.
Ze kijkt er naar uit om naar school en ballet te gaan.
Rixt vindt het allemaal best, zolang ze maar bij ons is en haar baby en beer heeft.
En wees eerlijk, zolang die meisjes tevreden zijn en het naar hun zin hebben, wie ben ik dan om zo te miepen?
Lief Zwolle, we komen eraan!
Lieve familie Reika,
De dag is aangebroken. Misschien zijn jullie zelfs ook al wakker.
We wensen jullie heel veel succes op deze dag en natuurlijk heel veel plezier in Zwollywood.
Een stukje dichterbij is ook wel gezellig.
Dikke kus vanuit Ten Boer
Liefs Gijs & Wits*
Oh jee, wortel geschoten in Amersfoort.
Dat gaat in Zwolle natuurlijk veel sneller, want die wortels zitten dieper, maar even een emotioneel moment is niks mis mee. Dus miep jij nou eens een keer lekker, dat doe je volgens mij veel te weinig. Ik hoor veel rennen, vliegen, vallen, opstaan en weer doorgaan….miepen komt daar niet in voor, maar dat heb je wel eens nodig hoor!
Veel succes en plezier in Zwolle!
Ik ben het alweer met G. eens. Miep maar dat het een lieve lust is, dat hoort erbij.En dat je daarbij een traantje laat…niet meer dan logisch. Je hoeft niet altijd stoer te zijn. Sterkte vandaag en we zien elkaar vanmiddag! Ha, lekker dichtbij en zoveel lieve vrienden en familie wachten op jullie. Voor je het weet ben je helemaal gewend.
Jullie zitten nu al midden in de verhuizing, ik hoop dat het een beetje goed loopt. Wat een ander gevoel dan bij onze verhuizing. Ja, in ons vorige huisje zijn de kindjes geboren… maar dat is ook het enige sentimentele gevoel dat ik bedenken kan. De laatste keer dat ik er weg reed was ik me er niet eens van bewust dat het de laatste keer was en heb ik niet eens omgekeken… Veel plezier en succes in Zwolle, en geniet een beetje van het inrichten/uitpakken van een nieuw huisje, al is het een tussenoplossing!
Heel veel plezier vandaag! Laat die mannen maar lekker voor je werken en geniet ervan! Straks rijdt je hele hebben en houwen op de A28 in een vrachtwagen. Dan haal je die hele toko in en rij je met een brede grijns de IJsselbrug over. Xxxxx
Ik sluit me helemaal aan bij G! Veel sterkte met alle verhuistoestamden en vanavond lekker slapen in jullie nieuwe stulp, in je eigen, vertrouwde bed!
Kus,
M
Lieve alle 5,
Het verhaal ontroerd mij maar ik kijk naar jullie uit GEZELLIG!
Liefs sabrine
Heel veel geluk en liefde toegewenst in Zwolle! Juist hier heb je zoveel mensen die je lief zijn. En een huis went wel weer, een thuis neem je mee.
Liefs,
Sjoukje
Op dit moment zullen jullie wel uitgeput op de bank hangen! Maar gelukkig, alles is nu in Zwolle en probeer nu (het huis in) Amersfoort eventjes te vergeten! Wat zul je het fijn vinden, Anoesjka, dat je nu voortaan ’s morgens niet voor 7.15 uur de deur uit hoeft. En dan ’s avonds binnen tien minuten thuis! Echt, wij zijn heel blij voor jullie dat dat heen-en-weer-gevlieg tenminste een beetje minder is geworden! En dat het voor óns ook tenminste anderhalf uur minder rijden is, is mooi meegenomen!
Iedereen blij dat jullie naar Zwolle gaan. Ik gun het jullie van harte. En toch zal ik je hier missen in Amersfoort. Veel geluk in Zwolle! (added by Mobile using Mippin)