Nog TWEE weken!

2014 april 9
by Anoesjka

Eindelijk.
Eindelijk.
Eindelijk.

De periode van de laatste loodjes is ingegaan.
We zijn moe, we hebben het gehad, we willen niet meer.
En over twee weken hoeft het ook niet meer.
Dan gaan we eindelijk verhuizen.

Het hele huis is gestript en weer opgebouwd.
We hebben echt alles aangepakt en straks gaan we wonen in ons droomhuis.
Het heeft langer geduurd dan we wilden, met name omdat we toch de badkamer gingen vernieuwen.
Maar nu is alles fris, fruitig en nieuw: keuken, badkamer, wc, bijkeuken, muren, extra kamer, vloeren en extra dakramen.
Wij zijn er heel erg blij mee.
Gelukkig hebben we ontzettend veel hulp gehad van mijn ouders, schoonouders, zwager, neven, nichten en vrienden.
Ze hebben geholpen met slopen, breken, schuren, schilderen, behangen, vloeren leggen en inpakken.
Zonder hun hadden we het lang niet gered, allemaal dank dank dank.
En opgepast op de kinderen als we weer ergens heen moesten om wat uit te zoeken, te kopen, te ruilen of om te klussen.
Met name mijn moeder heeft die credits verdiend, die heeft 99% daarvan op haar naam staan.

Er moeten nog wel een paar dingen:
De vloeren moeten af, de toko moet schoon en de bijkeuken moet af.
En het zou fijn zijn als er als de plinten lagen.
En dan moet hier nog een deel worden ingepakt en ook het huis in de Vinex moet schoon.
Maar daar hebben de hulptroepen zich ook al voor aangemeld.

En dan over twee weken heb ik mijn man weer elke avond thuis.
Rent hij niet meer als een dolle, na het eten, naar het nieuwe huis om pas om half een ’s nachts terug te keren.
En kunnen we face-to-face met elkaar praten in plaats van te appen tijdens werktijd en bellen in de auto.
Ik kan niet wachten!

Kerstvakantie, nieuwjaar, mijlpalen en goede voornemens

2014 januari 5
by Anoesjka

Het afgelopen jaar heb ik niet zo heel veel aandacht besteed aan deze log.
Ik was een beetje in dubio over wat ik nou wilde.
Wel of niet alles op internet?
Anoniem schijven? Wel of geen foto’s?
Ik ben er nog steeds niet uit.

We zijn de laatste maanden erg druk met ons huis te verbouwen.
Of althans, daar is de man erg druk mee, hij werkt en klust zich ongans.
Je kan het aan hem zien, hij heeft wallen op zijn knieën en de kilo’s vliegen eraf.
Dat is een weinig gezellig, we zien elkaar niet meer zoveel.
We eten nog net wel samen, maar dan is hij weer naar het kluspand en blijft ik achter met kinderen en het huishouden.
De oorspronkelijke planning (er wonen voor 1 februari) gaan we niet halen, ik vraag me af of het lukt voor 1 maart.
Wij vinden zelf dat het voor geen meter opschiet, maar laatst was vriendinnetje M even langs gekomen en zij heeft ons weer even laten zien dat we toch wel opschieten.
Het is gewoon dat nu niets af is, de keuken is half klaar, de muren zijn half gestukadoord,  het behang op de slaapkamers is half af, de badkamer is half gesloopt, de bijkeuken….
Zucht.
Maar: Deze week komt de eindafwerking van de muren, de keuken wordt geplaatst, het behangen gaat gestaag door, het sanitair is besteld en we zijn bezig met de haard.
Dus wie weet ziet het er aan het einde van deze week weer wat beter uit!

Met kerst hadden we allemaal vrij in huize Reika.
De hele week ook nog, een wonder.
We hebben veel tijd besteed aan klussen, maar de dag voor kerst was voor het gezin.
Ik wilde graag wat leuks doen en aangezien het niet zulk mooi weer was en wij allemaal van bakken houden, hebben we een peperkoekhuisje gemaakt.
We zijn er de hele dag zoet mee geweest; tekenen, deeg maken, uitsteken, bakken, huisje plakken en versieren.
De meisjes vonden het heel leuk om mee te helpen en de man en ik waren ook erg enthousiast over het geheel.
We hebben ons er ontzettend in uitgeleefd en hadden allemaal al plannen voor een nieuw huisje voor volgend jaar.
De geboorte van een traditie?

Met kerst hebben we onze beider ouders bezocht.
Wat zal ik ervan zeggen?
Laat ik het erop houden dat ik geen kerstmens ben.
Mijn ideale kerst bestaat uit samen zijn, een hapje een drankje, een muziekje, een spelletje doen, misschien een klein presentje onder de boom, aandacht voor elkaar.
Geen opgelegde gezelligheid met geforceerde diepgaande discussies.

Oud en nieuw hebben we thuis doorgebracht met mijn ouders.
Rustige avond, niet teveel gekke dingen, niet te laat naar bed, want ik moest werken op 1 januari.
De kinderen hebben door het vuurwerk heen geslapen, alle drie. Wat een heerlijke rust.

De meisjes mochten gistermorgen voor het eerst naar zwemles, ze waren opgewonden tot en met.
Ze vonden het schitterend, ze plonsden in het water zonder vrees en genoten zichtbaar.
Wat een enorme mijlpaal!

En er staat er nog een op stapel; morgen gaat R voor het eerst naar school!
De schooltas, gymtas, slofjes, placemat en het plantje staan klaar.
De broodtrommel en bekers staan in de kast.
Ze heeft er heel veel zin in en ik hoop dat het net zo goed gaat als de wendag!

En dan nog de goede voornemens:
- Bewuster leven
- Nog meer aandacht geven aan gezond eten en biologische producten.
- Ook meer prutsen in de keuken en in het wilde weg experimenteren met baksels ed
- Boeken lezen, daar ben ik afgelopen jaar echt niet aan toe gekomen.
-  Meer tijd voor de man en mij samen, in plaats van altijd alles voor de kinderen.
-  Maar ook:  vaker iets doen met 1 kind alleen, zodat ze individuele aandacht krijgen.
-  Een verjaardagsring aanschaffen en de jaarboom bij gaan houden.

Rondje Azie

2013 november 6
by Anoesjka

We mochten weer koken!
En dit keer ging een lang gekoesterde wens in vervulling, we kozen als thema Azië.
Hier hebben ze zulke lekkere dingen, dat moest wel goedkomen.
En wat mij betreft was het een succes.
Ik heb enorm genoten van het koken met alle exotische dingen.

Menu Rondje Azië:
Aperitief: Lychee bubbels met sesamgarnalentoast
Amuse I: Vegetarische springroll
Amuse II: Rundvlees diakonrollen
Amuse III: Garnalenspies met komkommerchutney en ananas
Koud voorgerecht: Sushi (Japan)
Soep: Tom Ka Kai (Thailand)
Warm voorgerecht:  Salade met warme eend (china)
Hoofdgerecht: Indonesische rijsttafel: Ikan Goreng,  Sjoer Lodeh, Sambal goreng telor, nasi kuning, sate celeng asem, pisang goreng en sambal goreng
Dessert: Chocoladesesambollen en kokospudding met gemarineerde mango
Koffie: Spekkkoek

Waren er minder geslaagde expirimenten bij?
Jazeker! Met stip op 1, unaniem gekozen door de hele tafel: De chocobollen. Blech. Vies. Niet meer doen.
Gelukkig konden we de avond redden met de spekkoek! Groot succes!
Voor de rest heb ik geen wanklank gehoord. Maar al iemand nog op-en aanmerkingen heeft: laat maar weten!

Natuurlijk ook een selectie van de foto’s!

Herfst 2013

2013 oktober 30
by Anoesjka

De donkere maanden zijn weer ingegaan.
Met het ingaan van de wintertijd, krijg ik altijd de blues.
Ik ben geen mens voor de donkere dagen, ik hou van zon en warmte.
En hoewel ik enorm kan genieten van de herfstzon, de prachtige kleuren in de natuur en de temperatuur, hou ik niet van donker.
En niet van de regen.
En niet van de storm.
Maar verder komt het wel goed hoor :)

We kochten een huis, wist u dat eigenlijk al?
Nee?
Bij deze dan: we kochten een huis, in de zomer al.
En aanstaande vrijdag krijgen we de sleutel!
Het is een prachtig huis, het staat in de buurt waar wij graag wilden wonen.
Aan de rand van de stad, maar op 10 minuten fietsen van het centrum.
Maar voordat we over kunnen moet er nog een en ander gebeuren.
Ik noem plavuizen ruimen, parket ruimen, bakstenen muren (pisgeel geverfd!) laten stukadoren, keuken slopen en dan nog de “normale”  verhuisdingen.
We zijn dus wel even bezig voordat we erin kunnen, maar dat geeft niet, ik heb er zin in!!

Verder tiert het hier welig.
De jongeman loopt en rent dat het een lieve lust is en kreeg onlangs zijn eerste paar stoere stappers.
De oudste heeft een wat moeilijke start van groep 2 gehad, met een hoop bombarie.
Maar inmiddels gaat ze weer met veel plezier naar school.
En de dame kan lezen en rekenen, dus wellicht heeft dat haar een beetje dwars gezeten in het begin.
De middelste wordt bijna vier en kijkt reikhalzend uit naar school.
Inmiddels heeft ze zo ongeveer vast verkering met J, ze kan over niemand anders praten.
Helaas is hij al vier en dus net naar school, maar pasgeleden hebben ze bijelkaar gespeeld.
Ze moest en zou haar mooiste jurk aan, met haar mooiste maillot.
En gekamde haartjes.
Lief, peuterliefde.
Gelukkig komen we straks heel dicht bij J te wonen, dus kunnen ze vaker samen spelen.

En dan hadden we  ook nog een Poetindiner gehad, maar die verdient een eigen logje.
Dus daar zal ik me ook eens aan wagen deze dagen!

Vakantie 2013

2013 juli 28
by Anoesjka

6 juli kregen we dan toch eindelijk vakantie.
En dat was hard nodig, want mevrouw onze oudste dochter klaagde de laatste week steen en been over het naar school moeten.
Brullend stond ze bij de ingang van het klaslokaal en ik kan u zeggen, dat is geen grapje, een kind van vijf die uit haar plaat gaat.
De vakantie was dus meer dan welkom.

We begonnen met een bescheiden partijtje ter ere van de eerste verjaardag van onze zoon.
Het was erg gezellig!
Opa’s en oma’s, ooms en tantes, iedereen kwam weer opdraven om de dreumes van cadeaus te voorzien.
De jongeman is schandelijk verwend, heeft zich keurig gedragen en een zeer leuke verjaardag gehad.
Het was bovendien prachtig weer en we hebben de hele middag op (in?) onze vinexpostzegel door kunnen brengen.
De kinderen speelden in de zandbak/zwembadschelp en de volwassenen laafden zich aan verschillende dranken en spijzen.

En nu hebben we dus een dreumes, een peuter en een kleuter.
Wat een rijkdom!

Al onze goede voornemens ten spijt: we hebben afgelopen jaar geen tent of ander kampeermiddel gekocht.
En dus leenden we weer de sleurhut van mijn schoonouders.
Want we gingen toch niet zo ver weg.
Dus dan kan het wel.

Maandag pakten we de sleurhut om.
Er zaten nog wat dingen in die wij toch niet zouden gebruiken.
We deden onze kleren erin en nog wat andere zaken.
De auto werd volgetankt en meer van dat soort klussen.
En oh ja, mijn ouders gingen ook mee, dus we moesten toch een soort van plan maken.
“We rijden naar de grens en dan zien we dan wel”, zeiden wij. “Ok”, zeiden mijn ouders.

Uiteindelijk zijn we via een camping in Kahlsruhe en een camping in Nassereith bij het Gardameer beland.
Daar hadden we een paar jaar geleden met de camper gestaan en dat was ons goed bevallen.
Maar…..destijds was dat buiten het seizoen…en nu zaten we er midden in.
Dus die leuke camping van toen was omgetoverd tot een Hollands Dorp, wat bovendien stampvol stond en gilde van de animatie.
Oh help!
We vonden een andere camping met nog wel plek en een leuk zwembad voor de meisjes.
Maar…..dat voldeed toch ook niet helemaal aan onze verwachtingen.
Ik zeg: tattoo village, blond, anabolen, bier en animatie.
De meisjes vonden het zwembad echter zo leuk dat we toch een paar dagen gebleven zijn.
Toen werden we er zo gek van, dat we de hut weer hebben ingepakt.

We reden een halve dag en stalden toen onze sleurhut uit onder de olijf-en palmbomen.
Op een camping waar siësta siësta is, geen zwembad is, maar wel aan het strand.
Een handvol Nederlanders, waarvan de meeste familie van ons.
Italiaanse marktjes, oude stadjes, lieve nonna’s en eten en drinken voor een habbekrats.
Een klein paradijsje.
En nee, ik zeg niet waar het is, want dan zit u er volgend jaar allemaal, het idee!
We sloegen onszelf voor onze kop dat we niet eerder waren gegaan en ons hadden laten verleiden tot dichtbij blijven aan een meer.
We leerden dat we die meren in het hoogseizoen moeten vermijden als ware het wespennesten.
En we genoten van de rust, de zee en het strand.
De meisjes en de jongeman speelden in de zee met opa en oma en smeerden zichzelf onder de modder.
We aten teveel ijsjes en pasta, gingen te laat naar bed, dronken goed van de moretti en deden verder niet zoveel.
Heerlijk.

De sleurhut is nog steeds niet mijn vriend.
Hij zal het niet worden ook.
En dus gaan we volgend jaar met iets anders weg; een tent, een camper of een vouwwagen.
We kopen of we huren wat, maar dat zien we dan wel weer.
Voor nu hadden we een prachtige vakantie en zijn we jaloers op de mensen die nog in het paradijsje zijn.

Morgen begint voor ons het werkende leven weer.
Maar ik hoop dat ik het Italiaanse “Dolce far niente” nog even een paar weken vol kan houden als ik hier de deur instap.
Aan de hoeveelheid Italiaanse levensmiddelen zal het in elk geval niet liggen ;)

Glupjes, feestjes en zomerzon

2013 juni 9
by Anoesjka

Het is wat met die kinderen van ons.
En zeker met de oudste!
RJ was een avond op pad met niet nader te noemen lieden en liet mij achter met drie kinderen.
Ach en wee.
Op zich allemaal niet zo erg, ware het niet dat de vieslapjes gewassen moesten worden en dus deed ik ze in bad.
En daar gebeurde het, de arme C maakte een smakker en kwam met haar hoofd tegen de kraan.
Bloeden, brullen en meer van dat soort.
Het water was al weggelopen, dus ik had twee bibberlipjes en de jongste telg besloot dat hij het niet eens wat met in bed liggen.
Heerlijk.
Ik deed ze snel een handdoek om en ging met ze naar beneden om mijn ouders te bellen.
Die kwamen natuurlijk meteen en uiteindelijk ging ik met C even bij de collegae langs.
Het arme kind was snel geplakt en lag uiteindelijk tegen tien uur in bed.
Hoe raar om dan even aan de andere kant van de tafel te staan.
Dan ben je ineens ontzettend mama en heel weinig dokter.
Fijn dat mijn vader even meeging naar de HAP.

De rest van de maand hebben we vooral veel feestjes gehad en in het verschiet.
Moeder en schoonmoeder zijn jarig geweest en namen ons mee uit eten, mijn lieve vriendin M was jarig en gaf een feestje.
En aanstaand weekend hebben we de familiedag van de schoonfamilie.
Dan is onze dochter nog jarig, gevolgd door zoonlief en dan hebben we al vakantie.
Man man, wat komt dat ook dichtbij!
We moeten nog even bedenken of we weggaan en waar we heen gaan, maar goed, wij zijn niet zo van het plannen.

Verder genieten we volop van de zomerzon.
We vulden de zandbak weer, zitten/spelen en eten buiten en ik merk dat mijn energielevel toeneemt met elk uur zon.
Hoe fijn!
Vandaag hebben we heerlijk burgerlijk gefietst, we gingen zowat heel Zwolle door, als een soort van gesloten huizenroute langs huizen die ons wel aanstaan.
En we streken nog even neer voor een kopje thee bij vriendin M.
Dit soort dagen en avonden kunnen mij niet lang genoeg duren!

Meivakantie

2013 mei 5
by Anoesjka

Met een schoolgaand kind komen we er hier achter hoe lastig het eigenlijk is, die kinderen.
Die kinderen hebben te pas en te onpas een dag, een week, twee weken of zelfs zes weken vrij.
En ga dat dan maar eens oplossen.
Gaan die van drie en nul nog gewoon naar het kinderasiel, gaan ze eenmaal naar school, zijn ze daar niet meer welkom.
Het schijnt niet helemaal normaal te zijn om een kind van vier alleen thuis te laten of een hele dag de straat op te schoppen.
En, omdat ik toch wel een voorbeeldfunctie heb te vervullen, houden we ons maar aan die belachelijke regels.
Ook als dat betekent dat wij dan vrij moeten nemen van ons werk om op ons kroost te letten.
Dat kan toch eigenlijk niet de bedoeling zijn van de overheid, als al die ouders zomaar thuis gaan zitten in schoolvakanties.
Dat levert geen productie op, zo komen we nooit uit de crisis.

En aldus geschiedde dat wij allemaal vrij waren afgelopen week.
Wat een heerlijkheid!
We genoten van het mooie weer en rommelden een beetje om.

De vakantie begon met het Poetin Staatsbanket.
De volgende dag hebben we alle rommel opgeruimd, wassen gedraaid, sanitair schoongemaakt etcetc.
Maandag hebben we ons voorbereid op de grote dag.
We deden wat inkopen her en der en keken naar alles wat met de koningin te maken had.
Om over dinsdag maar te zwijgen…oh nee…daarover heb ik me al uitgelaten.

Woensdag wilden we graag de bloemen in de nieuwe kerk gaan bekijken, maar de wachtrij was zo belachelijk lang dat we in Artis zijn geëindigd.
En daarna zijn we met een pizza in onze buik weer naar huis getreind.
Het was een heerlijke dag, met zon en veel plezier!
Verder hebben we de tuin onder handen genomen.
De wildernis aan de voorkant van het huis is verdwenen, de moestuin staat weer te bloeien en er staan her en der weer bloemen.
Onze zoon heeft bedacht dat hij moest kruipen en doet dat nu als een dolle.
En onze oudste dochter kan ineens fietsen.
De week van de mijlpalen, in alle opzichten.

Zoals altijd was de vakantie weer veel te kort.
Gelukkig werk ik aanstaande week maar 2,5 dag, met dank aan Hemelvaart en een vrije dinsdagmiddag!
En die dinsdagmiddag ga ik lekker leuke dingen doen met mijn grote meid.
Daar kijk ik nu al naar uit!

Koninginnedag, de voorlopig laatste keer.

2013 mei 5
by Anoesjka

*Pas op, ernstig monarchistisch stuk*

Dinsdag hebben we de hele dag voor de tv doorgebracht.
Als ware monarchisten zagen we Hare Majesteit Koningin Beatrix afstand doen van de troon.
Ze lachte er opgelucht bij, wij lieten een traantje gaan.
De nieuwe Zijne en Hare keken wat ongemakkelijk, wat onwennig, wat moeilijk.
Maar ook trots en dankbaar op (schoon)moeder.

Tussendoor kochten we de Plaatselijke Kleedjesmarkt in het hart van de Vinex leeg en snelden we weer naar huis.
En toen zagen we ons prachtige Koningskoppel naar de Nieuwe Kerk schrijden, wat een plaatje!
Wat een beeldschone Koningin hebben wij!
En wat een toespraak van Onze Majesteit!
Hij zal niet zomaar schikken in een ceremoniële rol en ik denk dat dat ook goed is.
Er valt best heel wat te zeggen over het Koningshuis hoor, zoals de financiele vergoeding die meer dan belachelijk is.
Maar het feit dat wij een onpartijdige Koning mogen hebben, die ons land vertegenwoordigd en aanmoedigd in saamhorigheid lijkt mij een goede zaak.
Wat betreft de overerfbaarheid van deze titel en het niet democratisch verkiezen van een staatshoofd?
Daar heb ik geen boodschap aan, ik denk niet dat er iemand is die deze rol zal verkiezen, je hele leven staat in het teken van dienstbaarheid, je moet, ook al wil je niet.
Een minister-president of, godverhoedde, een president zoals de landen om ons heen dat kennen, is ook niet je van het.
Daarvan zien we genoeg voorbeelden, die mensen kopen letterlijk hun functie door met een goed (duur) verkiezingsprogramma te komen.
Een mooi hoofd en een gelikt verhaal en je bestuurt een land en daarbij is je achtergrond of opleiding van geen enkel belang.
Een functie, welke vervolgens niet goed uitgevoerd hoeft te worden, want na vier jaar ben je toch weer weg.
Als je die vier jaar al haalt, want dat is de laatste jaren in Nederland nou ook niet bepaald een succesfactor.
Is dat te verkiezen boven iemand die zijn leven lang getraind wordt, opgeleid wordt, geoefend wordt om zijn aanstaande functie uit te moeten oefenen?
Ik vind van niet.

De kamerleden die weigerden om de eed of de belofte af te leggen, zijn mijns inziens hun functie niet waard.
Ze hebben het niet helemaal goed begrepen.
De eed is helemaal niet zo zwaar en heeft een symbolische functie.
Het is een bevestiging van de komst van de nieuwe koning en een antwoord op de eed die hij heeft afgelegd:

Wij ontvangen en huldigen, in naam van de volkeren van het Koninkrijk en krachtens het Statuut voor het Koninkrijk en de Grondwet, U als Koning;
Wij zweren (beloven) dat wij Uw onschendbaarheid en de rechten van Uw Koningschap zullen handhaven.
Wij zweren (beloven) alles te zullen doen wat goede en getrouwe Staten-Generaal, Staten van Aruba, Staten van Curaçao en Staten van Sint Maarten schuldig zijn te doen.
Zo waarlijk helpe ons God almachtig! (Dat beloven wij!)

De eed die de leden afgelegd hebben bij de installatie in de kamer, is een eed waarbij trouw gezworen wordt aan de grondwet.
En laat hier nu instaan dat de koning onderdeel van de regering is.
Dan kun je tien keer republikein zijn, maar dat feit heb je daarmee al erkent en daar heb je mee ingestemd.
Moet je dan werkelijk zo kinderachtig zijn om tijdens een inhuldiging niet mee te doen?
Wat mij betreft sla je dan de plank mis en hoef je jezelf niet in de kerk te vertonen.
Ga dan lekker Willempje Prik doen op het Waterlooplein met Joanna en de rest van de (60) republikeinen.
En ga dan niet, opgedirkt en wel, aapjes komen kijken en mee lopen borrelen op kosten van de staat.
Want je vindt immers toch al dat het allemaal teveel kost.
Sneue rakkers.
Zo.

Dat gezegd hebbende:
Wij genoten verder van het hele circus en de prachtige beelden van ons koningskoppel.
Van lieve oma Beatrix, die de prinses van Oranje voorzag van de nodige uitleg en zichtbaar zat te genieten.
Wat een rust op haar gezicht.
Van een gapende Amalia, van een wiebelende Ariane en van de saamhorigheid op de dam.
Van de prachtige jurken van Maxima, van de ontspanning op het gezicht van de koning toen de plechtigheden eenmaal achter de rug waren.
Van de spontane meet en greet met Armin en zelfs ZELFS van Andre Rieu (die ik normaliter niet aan kan zien).

Voor mij was het een prachtig feestje, dat eindigde met vierkante ogen.
Ik ben trots op ons koningshuis, wat een weelde dat we dat mogen hebben en dat we met ons allen in vrijheid de inhuldiging van een nieuwe koning kunnen beleven.
Ik gun prinses Beatrix een mooi pensioen, ik hoop zo dat ze haar verdriet kan verwerken om haar zoon, dat ze kan genieten van haar kleinkinderen,
dat ze haar hobbies kan uitvoeren en alleen nog openbare dingen gaat doen die ze echt echt heel erg leuk vindt.
En ik gun de nieuwe koning en koningin een mooie, rustige en goede regeertijd.
Lang leve de Koning; hoera, hoera, hoera!!

1e kwartaal

2013 mei 3
by Anoesjka

Om dan meteen de daad maar bij het woord te voegen: een logje over de eerste drie maanden van dit jaar.
Maar mijn hemel, waar moeten we dan beginnen!
Eens kijken of dat wat gestructureerd kan.

Gezin
De jongste telg in dit gezin begint al een echte dreumes te worden.
Hij ontwikkelt zich voorspoedig.
Hij heeft bijna vier tanden, hij zit, hij eet bijna met de pot mee, en sinds gisteren (mijlpaal, mijlpaal!) kruip hij op handjes en knietjes door de kamer.
En snel ook. Op weg naar de knopjes en de lichtjes van de stereoinstallatie.
Maar nog is hij niet tevreden, hij wil staan en lopen en alles maar kunnen.
En eigenlijk wil ik hem zo graag klein houden :)
Hij heeft ook een keerzijde, namelijk dat hij ons al zes weken minimaal twee maal per nacht een extra momentje met ons wil hebben.
Maar we hopen dat er met de nieuwe vaardigheden een einde aan deze ellendige sprong komt.

De middelste is enorm goed aan het praten geraakt.
Ze maakt enorme zinnen, heeft een enorm goed geheugen en legt alles uit.
Waarom ze iets doet en waarom ze iets van ons wil.
Ze vindt de baby steeds leuker en als wij niet kijken dan geeft ze hem stiekem kusjes en loopt ze met speelgoed achter hem aan.
Ze kan enorm goed spelen en is dol op kleuren, kleien, verven, met water en zand smeren; kortom kliederen.
En haar oortjes, ach ach, die oortjes.
Ze zijn er wel, maar ze doen het volgens ons niet.
Ze is slecht in luisteren, is enorm dwars-en driftkoppig en kan enorm mokken.
En dat heeft ze niet van mij hoor……nee…..echt niet.

De oudste is echt al een grote meid.
Ze gaat graag naar school en leert niks, of weet niet.
Maar ondertussen kan ze bijna haar naam schrijven en herkent ze feilloos de cijfers van 0-10.
Elke dag komt ze thuis met nieuw verworven vaardigheden en knutselwerken.
Ze is een echt meisje meisje, ze speelt graag met poppen en barbies.
Ze tuttelt met het babybroertje en helpt enorm goed met alles.
Sinds vandaag kan ze fietsen zonder zijwieltjes.
Ze kan nog niet zelf opstappen of sturen, maar trappen, sturen en remmen gaan al heel erg aardig.
Haar keerzijde zit in niet tegen oneerlijkheid kunnen en dan vooral niet als het zusje meer van iets krijgt dan zij.
Dat geeft veel gemopper en gemok.

Al met al kan ik wel zeggen dat ik een supertrotse mama ben.
En we treffen het wel enorm met die kinderen, want het helpt elkaar en het rommelt wat aan.W
Het valt me allemaal reuze mee!

Werk:
Op de praktijk begint er enige rust te komen.
Mijn maat is weer begonnen half januari en we raken aardig op elkaar ingespeeld inmiddels.
Ik kan eerlijk zeggen dat ik het heel erg goed getroffen heb met haar.
Want zeg eerlijk: we wisten natuurlijk echt niet waar we aan begonnen waren.
Waar ik te losjes ben, trekt zij de teugels aan en waar zij te strak gaat, laat ik ze vieren.
En zo kunnen we elkaar en de praktijk goed bijsturen waar nodig.
We zijn inmiddels meer dan alleen maar maten.

Overig
Wat deden we nog meer?
We gingen een weekje naar Texel met mijn ouders.
We hadden een prachtig mooi huisje en het was super leuk, alleen dat weer…
Het was zo onvoorstelbaar koud! Maar we lieten ons niet kennen en dus gingen we elke dag naar het strand en bezochten we alle highlights van het eiland.
Wat mij betreft voor herhaling vatbaar.

Mijn vader werd 65 jaar en dat moest gevierd.
We gingen uit eten en de meisjes gingen met opa en oma naar Nijntje de Film.
Terwijl opa (en oma?) lekker lagen te slapen, beleefden de meisjes hun eerste bioscoop avontuur en naar ik begrepen heb vonden ze het heel erg leuk.
In elk geval hoor ik met name de middelste er nog wel geregeld over, dus het heeft wel impact gemaakt.

Dat waren dan toch wel de hoogtepunten hoor.
In elk geval voor zover ik ze hier ga delen ;)
Bent u weer bij !

Staatsbanket

2013 april 29
by Anoesjka

Na een flinke sabatical, besloten M en ik dat het weer de hoogste tijd was om onze Poetinschorten uit de kast te vissen.
Een paar weken geleden begonnen we voorzichtig met een High Tea  en gisteren was het weer tijd voor een echt diner.
Gezien de datum en de aankomende troonswisseling konden we niet onder ons thema uit.
En dus hadden wij op 27 april jl. in huize Reika, ter ere van verjaardag van onze toekomstige koning:

Het Poetin Staatsbanket.

Wat aten we:
Aperitief: Oranjebitter met prosecco, Feestbrood
Amuse Bouche (1): Koninginnesoep
Amuse Bouche (2): Soesje met mierikswortelcreme en gerookte zalm
Koud voorgerecht: Salade van Hollandse garnalen, appeltjes van oranje en dragon (Borgo di Corlloredo-Malvasia 2012)
Warm voorgrecht: Raviolo met knoldelderij en hazelnoot (idem)
Tussengerecht: Risotto met Koninginnegroente (Di Leonardo-Pinot Grigio-2012)
Hoofdgerecht: Rosbief met basilicumkorst en mierikswortelsais, pommes duchesse, dopewtenpuree met aardappel en kervel (Tenuta Albrizzi-Salento-2009)
Kaasgang: Rambol, geitenkaas met honing, boerenbrie, blauwaderkaas (Moscatel alvear)
Dessert: Mini-pavlova met bosbessen en amandelroom (Moscato d’asti)
Koffie: met passievruchtenblokjes

Het was de eerste keer in deze keuken.
En man man, ik mis wel mijn lieve oude gasformuis.
Maar we hebben ons uitstekend gered en het was weer een feestje.
Er ging wel wat mis, natuurlijk.
Zo vond ik de rosbief taai en niet zo lekker, maar anderen hadden daar een andere mening over.
Ik ben vergeten de kervel door de doperwtenpuree te doen, ook jammer.
En de pommes duchesse hadden wel wat knapperiger gemogen.
En dat allemaal bij het hoofdgerecht.
Maar goed, dat gaat toch altijd mis, hahaha.
Succesnummer waren de ravioli en de pavlova’s, die zullen we nog wel een keer op een diner resumé terugzien.

De gasten waren verzocht in gala te verschijnen.
En dus waren er drie dames in een opgediepte galajurk, drie heren in een prachtig (trouw)kostuum en zelfs een heer in rokkostuum.
De buurt heeft mogelijk wel even achter zijn oren gekrabd aan het begin van de avond.
Toen reed een 14 jaar oude Peugot 306 voor, er stapte een jongeman in rokkostuum uit, hij wisselde zijn schoenen, knoopte zijn strikje voor en liep naar de achterzijde van zijn auto om daar een voleldig matras uit de toveren, die hij onder de arm nam en vervolgens een openstaande deur binnenwandelde, alwaar enkele in het lang gekleede dames met een wit, verwassen short met “Poetin Catering” hem grijnzend op stonden te wachten.
Ik kan me voorstellen dat dat enkele vragen heeft opgeroepen in deze burgertrutten Vinexwijk.
Ik ben blij dat enige studentikoziteit  ons nog immer niet vreemd is!

Het resultaat: