Staatsbanket

2013 april 29
by Anoesjka

Na een flinke sabatical, besloten M en ik dat het weer de hoogste tijd was om onze Poetinschorten uit de kast te vissen.
Een paar weken geleden begonnen we voorzichtig met een High Tea  en gisteren was het weer tijd voor een echt diner.
Gezien de datum en de aankomende troonswisseling konden we niet onder ons thema uit.
En dus hadden wij op 27 april jl. in huize Reika, ter ere van verjaardag van onze toekomstige koning:

Het Poetin Staatsbanket.

Wat aten we:
Aperitief: Oranjebitter met prosecco, Feestbrood
Amuse Bouche (1): Koninginnesoep
Amuse Bouche (2): Soesje met mierikswortelcreme en gerookte zalm
Koud voorgerecht: Salade van Hollandse garnalen, appeltjes van oranje en dragon (Borgo di Corlloredo-Malvasia 2012)
Warm voorgrecht: Raviolo met knoldelderij en hazelnoot (idem)
Tussengerecht: Risotto met Koninginnegroente (Di Leonardo-Pinot Grigio-2012)
Hoofdgerecht: Rosbief met basilicumkorst en mierikswortelsais, pommes duchesse, dopewtenpuree met aardappel en kervel (Tenuta Albrizzi-Salento-2009)
Kaasgang: Rambol, geitenkaas met honing, boerenbrie, blauwaderkaas (Moscatel alvear)
Dessert: Mini-pavlova met bosbessen en amandelroom (Moscato d’asti)
Koffie: met passievruchtenblokjes

Het was de eerste keer in deze keuken.
En man man, ik mis wel mijn lieve oude gasformuis.
Maar we hebben ons uitstekend gered en het was weer een feestje.
Er ging wel wat mis, natuurlijk.
Zo vond ik de rosbief taai en niet zo lekker, maar anderen hadden daar een andere mening over.
Ik ben vergeten de kervel door de doperwtenpuree te doen, ook jammer.
En de pommes duchesse hadden wel wat knapperiger gemogen.
En dat allemaal bij het hoofdgerecht.
Maar goed, dat gaat toch altijd mis, hahaha.
Succesnummer waren de ravioli en de pavlova’s, die zullen we nog wel een keer op een diner resumé terugzien.

De gasten waren verzocht in gala te verschijnen.
En dus waren er drie dames in een opgediepte galajurk, drie heren in een prachtig (trouw)kostuum en zelfs een heer in rokkostuum.
De buurt heeft mogelijk wel even achter zijn oren gekrabd aan het begin van de avond.
Toen reed een 14 jaar oude Peugot 306 voor, er stapte een jongeman in rokkostuum uit, hij wisselde zijn schoenen, knoopte zijn strikje voor en liep naar de achterzijde van zijn auto om daar een voleldig matras uit de toveren, die hij onder de arm nam en vervolgens een openstaande deur binnenwandelde, alwaar enkele in het lang gekleede dames met een wit, verwassen short met “Poetin Catering” hem grijnzend op stonden te wachten.
Ik kan me voorstellen dat dat enkele vragen heeft opgeroepen in deze burgertrutten Vinexwijk.
Ik ben blij dat enige studentikoziteit  ons nog immer niet vreemd is!

Het resultaat:

Internet stilte

2013 april 24
by Anoesjka

Of ik niet meer op mijn blog schrijf, het opgeheven heb of nu tegenwoordig alles op facebook schijf.
Ofzo,
Want er valt niets meer te lezen over de familie Reika en dat is kennelijk niet de bedoeling.

Nou kan ik u gaan zitten vervelen met allerhande smoesjes, zoals:
- De site was gehackt (echt waar)
- Ik was heel erg druk met mijn kroost (ook echt waar)
- Ik werk ook nog eens heel hard en het schrijven schiet er dan wel eens bij in (wederom echt waar)
- Ik had andere dingen te doen

En hoe waar het allemaal ook is, het belangrijkste is misschien wel dat ik geen zin meer had.
Geen inspiratie om leuke dingen op te schrijven, niet dat we niets deden overigens.
En dat ik niet zo goed weet wat ik wel en niet op de site wil hebben.
Wel of niet schrijven over mijn gezin?
Wel of niet schrijven over mijn werk?
Wie kan deze site eigenlijk allemaal vinden en wie leest er mee?

En het ene moment kan het me allemaal niets schelen en het andere moment wil ik alles op internet weghebben.
Van deze site tot twitter en facebook.
Maar goed.
Als ik dan op sites van vriendinnen lees, vind ik dat eigenlijk ook wel heel erg leuk
Om op de hoogte te zijn en om mee te “gluren” in andere gezinnen.
Dus.
Tja.
Nou.

Daar ben ik weer.
En binnenkort in dit theater: Het eerste kwartaal van 2013

December in drie delen: 3. Oud en Nieuw

2013 januari 1
by Anoesjka

Het was een belachelijk jaar, met drie life-events tegelijk.
Een mens wordt van minder overspannen:
- De start van twee nieuwe carrieres: ik werd praktijkhouder, RJ veranderde ook van baan.
- We kochten een familiebus
- We verhuisden naar Zwolle
- We verkochten ons huis
- We kregen een zoon
- We vierden vakantie in Winterberg en Limburg
- Carmen werd een schoolmeisje en ze startte met ballet
- We gingen eten op stand
- Rixt werd drie

We vierden oud en nieuw voor het eerst bij ons thuis.
Met mijn ouders.
Het was gezellig.
We staken een beetje vuurwerk af na het eten, voor de meisjes.
We dronken een glaasje en aten een hapje.
We staken nog wat vuurwerk af om middernacht.
De dames sliepen door alle knallen heen.
We gingen om 02.45 uur naar bed en hadden een leuke avond gehad.

Voor 2013 hoop ik op een rustig, kalm en liefdevol jaar.
Voor onszelf en voor de mensen om ons heen.
Zonder al te veel gekke dingen, want die heb ik wel even genoeg gehad afgelopen jaar.
Proost!

December in drie delen: 2. Kerst

2012 december 31
by Anoesjka

Trringg….
Iets over zessen op een avond in december gaat de deurbel.
We zitten net te eten.
Het is bijna pakjesavond en we hebben van alles besteld via internet.
RJ gaat dus open doen en ik probeer de kinderen aan tafel te houden.
Rixt ontsnapt en rent de hal in, ik pluk haar terug en voor ik het weet staat ze er weer.
Snel er maar weer achteraan.
“Ha, wat een grote doos”, hoor ik RJ zeggen tegen de man voor de deur.
Het is een rare doos, zie ik, helemaal niet iets van een postbedrijf.
Ik kijk nog eens goed naar de bezorger.
Hij komt me bekend voor.
Dan herken ik hem.
Hij lijkt op mijn opa, maar dan jaren jonger.
Wat schrikken, ik heb hem bijna 15 jaar niet gezien.
Hij komt wat brengen, ook iets wat ik 15 jaar niet heb gezien, iets waar ik veel herinneringen aan heb, iets wat mij heel erg lief is.
Ik vraag hem binnen, of hij koffie wil.
Hij staat een beetje onhandig in de hal.
Ik ook.
We kijken elkaar aan, hij wil geen koffie, zijn vrouw zit te wachten in de auto.
Zij mag ook koffie.
Maar hij wil niet, hij wil naar huis.
Dat komt wel een andere keer, zegt hij.
Hij geeft ons een hand en loopt weg, het hoofd iets gebogen, de schouders omhoog.
Dag opa oom.

Perplex blijven we achter.
Het duurde nog geen vijf minuten, maar het leken uren, de tijd stond even stil.
Dan horen we gekrijs uit de kamer, de kinderen!
RJ zet snel de doos neer en we gaan terug naar de realiteit.
We eten verder, badderen de kinderen, doen de pyamaatjes aan, lezen voor en gaan naar beneden.

Daar staat de doos.
We nemen hem mee de kamer in.
En dan ben ik weer 10 jaar oud.
” Ik heb met mijn grootvader, neefjes en nichtje een kerstboom gehaald in het grote Kabouterbos in Hattem.
We kijken nog even bij de Kabouterboom naar de holletjes en opa weet zeker dat hij een rode puntmuts heeft gezien.
We zoeken nog even naar Piepelmuts, maar hij is ons weer te snel af.
We slepen de kerstboom achter ons aan naar de auto en rijden naar huis, naar oma.
Daar drinken we warme chocolade en krijgen een koek.
Opa zet de boom neer op het dressoir, achter in de kamer.
Het hele dressoir is bedekt met rotspapier, er is een berg op gemaakt en er staat een stalletje klaar.
Voor het dressoir staan de dozen met kerstspullen: ballen, slingers, kaarsen, mobiles, kerstklokken, sterren en De Doos.
Als de zoetigheden op zijn, gaan we de boom versieren.
Of althans, wij pakken de ballen uit en opa hangt ze in de boom.
Oma zit op haar stoel en kijkt toe.
Als de boom klaar is, mogen we De Doos erbij pakken.
De Doos, vol met beeldjes, kerstbeeldjes, ingepakt in oude NRC’s.
Om de beurt pakken we een beeldje uit.
We geven ze aan opa en hij zet ze neer, in de stal, bij de stal, op de berg.
We vinden Josef en Maria, herders, koningen, een kameel.
Maar de hoofdprijs is het kindje Jezus.
Wie het kindje Jezus vindt is de held van het jaar.
Hij mag even in de stal, maar moet er dan snel weer uit, om pas met kerstnacht terug te komen.
We krijgen nog wat lekkers en gaan dan moe en voldaan naar huis.

Opa speelt de hele kerst, tot en met Driekoningen met de beeldjes.
Eerst komen de herders dichterbij en rond oud en nieuw verdwijnen ze de bergen in, vanwaar juist de koningen aankomen.
Zo tegen 6 januari zijn de heren en hun kameel ook bij de stal aangekomen en daar wacht ze een ongelukkig noodlot.
Ze hebben het kind net mogen aanschouwen en moeten dan vlug De Doos weer in, samen met de rest van de kerstspullen.
Want kerstspullen na Driekoningen brengt ongeluk in de familie.”

De hele film speelt zich af, terwijl ik de beeldjes uitpak.
Ze zitten nog steeds in een oude NRC, uit 1986.
Daar heeft mijn opa ze zelf nog ingedaan.
Jaren en jaren in dezelfde kranten.
Toen mijn grootouders overleden waren, gingen de beeldjes naar mijn oom.
Wij zouden ze delen en om de paar jaar wisselen.
Maar door omstandigheden kwam dat er niet van.
Jaren later en onder geheel andere omstandigheden werd er gesproken over deze beeldjes.
Het bleek dat ze op een zolder lagen te verstoffen en dat niemand er wat mee deed.
Er werd bekonkeld dat ze een poosje naar mij mochten komen.
En dus ging de bel op die bewuste avond in December.

Inmiddels staan de beeldjes te pronken onder onze kerstboom.
De herders staat dichtbij de stal, ze kijken hun ogen uit.
Ze hebben het kindje Jezus al jaren niet mogen bekijken.
Gelukkig is hij nog niets veranderd.
De Koningen zijn onderweg, ze zijn halverwege.
Arme stakkers, ook nu wacht hun hetzelfde noodlot als vroeger.
Ik hoop dat de beeldjes nog lang bij ons mogen blijven en dat mijn kinderen (en kleinkinderen?) er later net zoveel liefdevolle herinneringen aan hebben als ik.

Kerststal

December in drie delen: 1. Sint

2012 december 31
by Anoesjka

December, een drukte van belang altijd.
De komst van Sinterklaas zorgde natuurlijk wat onrust in huize Reika.
We keken half november naar de aankomst van de beste man.
De meisjes mochten een paar keer hun schoen zetten en vonden dat natuurlijk best spannend.
Sint kwam ook op school, dat bleek een desillusie.

Ik haalde Carmen op en vroeg of het leuk was geweest met Sinterklaas.
“Nou mama, dat was niet de echte Sint hoor.”
“Oh?”
“Nee, hij had een bril op en praatte anders. Ik denk dat het een opa was die zich verkleed had als sinterklaas, dat denk ik.”
Daar sta je dan met je goede gedrag.
Ik mompelde iets van :”Oh, aha, ok, hmmhmm”  en ben snel over iets anders begonnen…Lekker dan, vier jaar…

Sinterklaas bezocht ons natuurlijk ook nog.
We hebben onze schoen gezet en de volgende dag lagen er allemaal cadeautjes!
En, raar maar waar, opa en oma kwamen ineens koffie drinken!
Carmen kreeg haar felbegeerde barbie en prinsessenjurk en Rixt kreeg een nachtlampje en klei.
En er waren chocoletters, een cd van kinderen voor kinderen, lekkere luchten voor de groten en een mooi kookboek voor mama.
Dolle boel en uitgelaten kinderen.
Tijmen vond het allemaal best, hij lag lief erbij en keek vrolijk rond.
Hij kreeg een babygym en en een nieuw pakje.
En was intens tevreden met de aandacht van zijn zussen, ouders en grootouders.

Dat zal volgend jaar wel anders zijn :)
Dan wordt hij bedolven onder de legotreinen, technisch lego en afstandsbestuurbare auto’s etc.
Tenminste…als ik mijn man en vader geloven mag ;)

Jarig Jetje

2012 december 5
by Anoesjka

Afgelopen woensdag was het kleine meisje jarig.
Het kleine meisje wat nu toch echt niet meer zo heel klein is.
Ze is en gedraagt zich als een rasechte peuter.
Lieve kleine Rixt werd alweer drie jaar oud!

Op dinsdag mocht ze al trakteren op de creche, hetzelfde als vorig jaar.
Stokjes met kaas, worst, fruit en komkommer, een groot succes!
En fijn ook voor de afwisseling in deze snoepgrage tijden.

Woensdag kreeg onze Jet, zoals het hier gebruikelijk is, ontbijt en cadeaus op het grote bed.
Een uitbreiding voor haar houten trein, boekjes, tekendingen en een schetsboek.
Ze heeft er de hele morgen heerlijk mee gespeeld.
In de middag kwam de visite, de grootouders, tante Trea met aanhang en tante Carla.
Het meisje kreeg de meest mooie dingen: een meisjestrein, een treindorp, Hello Kitty duplo, houten fruit en een leesboek.
Ze vond alles mooi en heeft overal lief mee gespeeld.

Natuurlijk was er ook taart, precies wat onze dame besteld had: taart met slagroom, chocolade en kersen.
En worst, chipjes en komkommer.
Het meisje had een prachtig mooie verjaardagsjurk aan en zag eruit als een echte jarige prinses!
Drie jaar alweer, de kleine dreutel.
Lief, zorgzaam, vrolijk, fel, pittig en koppig.
We zijn vreselijk trots op haar en ze ontwikkelt zich als een dolle.
Als dat zo doorgaat dan groeit ze uit tot een prachtige zelfbewuste vrouw.
Ik hoop het van harte, maar van mij mag dat nog eeuwen duren :)

Segways, ballendiner en kegelsport

2012 november 28
by Anoesjka

Ja hoor.
Weer een jaar voorbij.
En dus gingen we weer op BBC-weekend.
Dit jaar mocht ik het organiseren, samen met vriendin M.
Dat is natuurlijk altijd leuk, geheimzinnige mailtjes uitwisselen, giechelen achter de pc bij het voorbereiden en gezonde spanning of de heren wel aan zouden komen.
Op vrijdagavond haalde ik M. op bij station Harderwijk en terwijl we hier en daar wat hint uitstrooiden, reden we al kletsend naar de Villa in Garderen.
De heren kwamen twee uur later aan op hetzelfde station en wisten redelijk makkelijk onze verblijfplaats te vinden.
Het draaiboek vermeldde:” Na aankomst van de heren is het tijd voor bier. chips en bijkletsen.”
Zo gezegd, zo gedaan. Vriendje S en ik gingen om 06.00 als laatste naar bed, met de nodige alcoholische versnaperingen achter de kiezen en een paar goede gesprekken in de pocket.

De volgende dag viel de schade mee.
Ik denk dat de man met de hamer andere dingen te doen had, godzijdank.
Om een uur vertrokken we voor het middagprogramma.
M en ik hadden een mooie sketch bedacht, door eerst naar het Dolfinarium te rijden, daar verbaast te zijn over het dichtzijn van het ding en daarna naar de werkelijke activiteit te rijden.
De heren hadden ons meteen door, toen we parkeerden en er alleen een kudde oudjes voor de ingang stond.
Wij vonden onszelf veel te grappig en konden onze ogen niet in een serieuze blik houden.
“Hoe is de stemming daar?”  werd er gesmst vanuit de achterste auto naar een van de heren op onze achterbank, “slecht humeur of slecht geacteerd?”
Het probleem met mensen die je al ca 15 jaar kent, is dat ze jou dus ook heel erg goed kennen en een blik voldoende kan zijn.
Meestal is dat fijn, maar in sommige gevallen niet.

De werkelijke activiteit was het rijden op Segways, u kent ze wel.
Die dingen op twee wielen die bestuurd worden door de balans van de bestuurder.
Even oefenen op een parkeerplaats: “opstappen zus, naar voren leunen zo en afstappen hier. Succes veel plezier en tot straks.”
En “oh ja..wilt u hier even tekenen dat wij niet verantwoordelijk zijn?”
Het ging goed hoor, we zoefden over de weg, de hei en het bos.
Of..zoefden….het had best wat harder gemogen vonden wij allemaal.

Na afloop kregen we nog een rondleiding in de plaatselijke brouwerij met een proefplankje bier.
U kunt zich voorstellen dat het naar huis rijden met drie, bij de open haard opgewarmde heren met flink wat bier in de mik, een grappige aangelegenheid was.
’s avonds aten we het alom geprezen en inmiddels traditionele Poetinballendiner.
U raadt het al, alles wat er gegeten wordt is rond: doperwten, parijse wortels, gehaktballen, krieltjes enzenz

Eenmaal verorberd was het tijd voor het avondprogram.
Daar wil ik niet teveel over loslaten, behoudens dat het te grappig is om zes heren als gekken door het huis te zien rennen op zoek naar sint en piet spullen :)
En er kwamen prachtige sinten en pieten de kamer in, compleet met zwarte gezichten, mijters, mantels, staf en schimmel.

Zondag hebben we het weekend afgesloten met de aloude, bekende en door M en mij gerespecteerde kegelSPORT.
De uitleg daarachter bespaar ik u, ik begrijp het zelf niet eens meer.
In elk geval was het weer een dolle boel, veel gelachen, fijn bijgepraat en opnieuw het besef dat wij lieve fijne vrienden hebben.
En dat is toch goud waard!

De cirkel van het leven

2012 november 12
by Anoesjka

Op zondag 4 november hebben we Tijmen laten dopen in het Apostolisch Genootschap in Zwolle.
Het was een mooie dienst, waarbij onze lieve familie en vrienden bij aanwezig waren.
Ik vind het altijd een bijzonder moment.
Het opnemen van een nieuw leven, een uniek wonder, in de gemeenschap.
We beloven dat we hem op zullen voeden, zodat hij kan uitgroeien tot een waardevol mens die in harmonie leeft met zichzelf en zijn omgeving.
Ik vind dat best een moeilijke opgave, maar ik kan niet meer doen dan mijn best.

Na afloop van de dienst dronken we koffie en aten we taart.
Ook hadden we nog soep en broodjes.
Het was een hele fijne morgen, waar we met veel plezier op terugkijken.

In de middag werden we gebeld dat oma was overleden, om 10.00 uur, rustig ingeslapen.
Hoe bizar dat haar overlijden plaats vond, terwijl wij ons kind ter doop aanboden.
De cirkel van het leven.

Extra bijzonder is dat wij zaterdagmiddag nog met Tijmen naar het ziekenhuis zijn gegaan.
Oma werd helemaal blij bij de aanblik van het kleine mannetje.
“Mooi, zo’n kleintje toch altijd,” zei ze stralend, “Ik heb er zelf vier had”
Toen we weggingen, hield ik hem nog even bij haar gezicht.
“Dat je maar mooi groot worden mag” was haar wens en daarna kreeg hij een kus.
Op mijn vraag hoe ze zich voelde zei ze: “Ach, niet zo goed, ik ga naar mijn Heilland.”
En dat deed ze ook, de volgende dag.

Inmiddels is oma afgelopen vrijdag begraven.
Ik vond de kerkdienst streng en moeilijk, maar gelukkig was er ruimte voor persoonlijke inbreng.
Daarna hebben we haar begeleid naar haar laatste rustplaats.
Bij de koffie bleek wederom dat een begrafenis als deze geschikt is voor luchtige, leuke en grappige anekdotes over de overledene.
Ik kan daar alleen maar achterstaan.
Oma’s levensboek is gesloten en er komen geen bladzijden meer bij, maar we kunnen altijd teruglezen in haar boek en er om lachen, huilen en praten.
We vieren haar leven en zijn dankbaar voor de mooie momenten die we met haar hebben gedeeld.

Twee bijzondere momenten in een week.
Een achterkleinzoon en een overgrootmoeder.
Een nieuw begin en een afscheid.
Een onbeschreven blad en een volgeschreven boek.
De cirkel van het leven.

Herfstvakantie en verder

2012 november 3
by Anoesjka

Met een schoolgaand kind heb je er ineens ook ander dingen bij.
Namelijk herfstvakantie!
Ik had deze vakantie al vrij genomen, voordat ik met verlof ging.
Dus ook ruim voordat we wisten dat Tijmen zo laat zou komen.
En dus had ik net een week of vier gewerkt en had ik alweer vrij!
Er zijn ergere dingen, haha.

In deze vakantieweek heb ik allemaal dingen gedaan die ik eigenlijk in de laatste week van mijn verlof had willen doen, dus goed beschouwd was dit een inhaalweek…
En heb ik die vakantie nog gewoon tegoed ;)

Enfin.
We deden leuke dingen.
Zo gingen we naar de hoofdstad voor een verjaardag en naar Friesland voor pake en beppe.
In Friesland gingen we naar een beeldenpark waar we door de blubber liepen.
Dit onder begeleiding van een puberend nichtje wat logeerde
Op twee dagen gingen Rixt en Tijmen gewoon naar de crèche en had ik alle aandacht voor mijn oudste dochter.
En dus hebben we allemaal leuke meidendingen gedaan: de stad in voor een broodje, lekker samen winkelen en samen rommelen thuis.
Erg fijn.

Donderdag en vrijdag waren een paar bijtankdagen voor mezelf.
Hoe leuk het ook is met drie kinderen en een baan, tijd voor jezelf is schaars.
Ik heb fijn in de sauna gezeten, ben naar de kapper geweest en ging met vriendinnen sushi eten.
Wat fijn!!

Inmiddels zijn we weer een weekje verder en blijkt dat de drukte onverminderd voortgaat.
Op de praktijk is het heel erg druk, zowel met spreekuren als visites.
Daarbij werd de griepprik uitgedeeld, deden we een kraamvisite bij een collega en waren er wat problemen met personeel wat er niet was en toen weer wel.

Tegen het einde van de week werden we opgeschrikt door het nieuws dat de oma van RJ met spoed was opgenomen in het ziekenhuis.
Dat geeft ook weer zorgen en drukte, het gaat niet zo goed met haar.
Zo blijkt toch elke keer weer dat de dagen dingen brengen die we van te voren niet bedenken.
Die we niet verwachten of zien aankomen.
Of wel, maar bewust negeren natuurlijk.

Morgen vieren we het leven en wordt Tijmen gedoopt.
Ik vind dat altijd mooi, bijzonder en toch ook weer spannend.
We hebben er alle vertrouwen in dat het een mooie ontmoeting zal worden morgen.
U hoort er nog van!

Je kunt er van de vloer eten -Zwethheul-

2012 oktober 8
by Anoesjka

Het is alweer twee jaar geleden dat we bij Ron Blaauw aten en vier jaar dat we Sergio aandeden en dus was het de hoogste tijd voor een nieuwe culinaire uitspatting.
Dit keer gingen we naar De Zwethheul in Schipluiden.
Een tweesterrenrestaurant onder leiding van Mario Ridder.
Ook nu maakten we de reservering ongeveer een jaar geleden, gewoon, omdat dat grappig is.
RJ en ik waren later dan de rest, omdat we dachten dat we om half acht afgesproken hadden en omdat we ook nog vertraging hadden.
Gelukkig maakte dat allemaal niet zoveel uit, met dank aan onze lieve vrienden, die de keuken al ingelicht hadden.

We werden ontvangen met champagne en natuurlijk een aantal amuses.
1. aardappelkrokantjes met ganzenleverpaté
2. krokantje met paling en een gelei van verjus
3. rouleau van gevogelte met compote van vijgen
4. wilde bospaddenstoelen met iets van radijs
5. marmelade van sinaasappel met creme van saffraan en een schuim van nog iets
6. Leidse nagelkaas met een creme van roggebrood, crème van oude kaas en een schuin van lavendel.

Daarna mochten we aan tafel, waar de laatste (warme) amuse voor ons klaar stond.
Pata Negra met aardappelmousse en een creme van ganzenlever en een zoet zuur van bietjes.

Na al deze lekkernijen begonnen we met het daadwerkelijke menu.
We kregen broodjes op tafel en iedereen mocht een eigen olijfolie kiezen.
Hoe leuk is dat! De keus uit drie soorten olijfolie. Dat had ik nog niet eerder meegemaakt.

Daarna begon het grote eetfeest.
We kregen heerlijke dingen, met fijne wijnen.
De borden waren redelijk mooi opgemaakt, maar geen echte kunstwerkjes, zoals we eerder meemaakten.
De smaken waren echter perfect en de combinaties soms erg verrassend, soms bijzonder, maar altijd goed.
Ik heb geen gerecht gehad wat ik niet lekker vond.
Wel vond ik de bospaddenstoelen niet erg spannend en de smoothie was ook niet helemaal aan mij besteed.
Helemaal geweldig was dat we tijdens tussen de gangen door in de keuken mochten komen kijken, terwijl hij vol in bedrijf was.
Daar hou ik van, ik word daar ontzettend blij van!

Wat we kregen:
We begonnen met het “Likkepotje van de chef”. Een klein rond bakje gevuld met knolselderijpuree met een klein beetje witte chocola, een salade van noordzeekrab, kreeft en daaroverheen kaviaar. Heerlijk!
Hiervan zou je willen dat ze het op de hoek van de straat verkochten, zodat we elke dag zo’n bakje leeg kon lepelen. Echt heel erg fijn.
Daarna kregen we  ”Octopus a la plancha”. Octopustentakels, knolselderijpuree, radijs.
Ik had nog nooit eerder octopus gegeten en ik vond het erg lekker.

Vervolgens kregen we  ”Tongfilet”  met spaghetti van komkommer en een hollandaisesaus en stukjes gerookte paling.
Hoewel het goed was klaargemaakt, vond ik het gerecht zelf een beetje flauw. Tong is van zichzelf al heel subtiel van smaak en het kwam niet echt goed naar voren vond ik.
We gingen verder met de “Zeebaars met een salade niçoise”. Een mooie moot vis met daarop en omheen alle componenten van de salade niçoise.
Dit was wel een van de mooist opgemaakt borden vond ik. De smaak was perfect, echt een heel leuk gerecht.
Als laatste tussengerecht kregen we de “triple A”. Een salade van Aardappel, Appel en Augurk, ofwel een moderne versie van de huzarensalade.
Vooral de stukje gepekeld rund waren heerlijk zacht en mals van smaak, daar hadden we wat mij betreft wel wat meer van mogen zijn!

Het hoofdgerecht bestond uit ” Wilde Schieteend”.
De eendenborst was heel erg goed klaargemaakt (op het karkas gebraden) en werd geserveerd met een stukje lever en een stukje eendenpoot.
Hierbij een stukje vijg en een jus van het karkas.

Een tweesterren hut zou een tweesterren hut niet zijn, als ze geen grapjes zouden uithalen.
En dus kregen we in plaats van een kaasgang een ‘kaas’smoothie. Bestaande uit merg, aubergine, basilicum en hangop met een krokantje van parmezaanse kaas.
Nou..ja..ach..wat zal ik zeggen… de wijn die erbij was, werd volledig omver geblazen. Dat verschil van smaak van die wijn voor en na het proeven van het gerecht was het leukst aan deze gang.

Om de hartigheden af te leren kregen we een klein hapje tussendoor.
Een stukje toast met kaas en een omelet van kwartelei, zo werd het verteld.
Martine en ik zeiden meteen dat we het niet geloofden en het bleek inderdaad geen hartig hapje te zijn.
Wat het wel was? Een klein stukje toast van kokosbrood, een plakje kaas wat gemaakt was van mango-passievruchtengelei en het eitje was gemaakt van kokosijs met een dooier van dezelfde gelei als de kaas.
De eitjes werden ” gebakken”  op een teriyakiplaat van -40 graden, zodat de onderkant goed stolde en de bovenkant wat glazig leek, net als een eitje dus. Grappig en lekker.

Tenslotte was het tijd voor de parade van desserts, het bestond uit drie gangen.
1. Een sorbet van kwark, amandelen en olijfolie. Zeer bijzonder om kwark met olijfolie te eten, maar de combi was echt prima.
2. Frambozenbavarois met gevulde frambozen, met ijsschaafsel van zuring, frambozencoulis en venkelgroen.
3. Een gelei van bramen en vlierbloessem, met daarbij een sorbet van vlierbloessem, losse bramen, een saus van bramen en krokante chocolade.

We sloten de avond af en koffie en thee (met bijpassende friandises).
Aan het einde van het diner zat ik aangenaam vol, niet overvol.
Ik vond het een heerlijke avond, heb enorm genoten van de wijnen, de spijzen en uiteraard van de tafelgenoten.

En dan de vraag op welke plek dit restaurant komt in de sterrenlijst.
Waarbij ik natuurlijk wil opmerken dat het een waardeloos vergelijk is, want je eet overal uitmuntend en bijzonder.
De bediening is overal voorkomend en vriendelijk en de menus en wijnen zijn bij alle restaurants perfect.
Maar hé, natuurlijk wil ik graag even mieren :)
1. Librije (De eerste keer dat we in een sterrentent aten, alles was mooi en prachtig, de wow-factor was in volle hevigheid aanwezig. Inmiddels acht jaar geleden, dus hoe reëel is deze eerste plaats? Ik pleit voor een herbezoek!!)
2. Ron Blaauw (Mooie verrassende gerechten, prachtig opgemaakte borden, goede sfeer bij de bediening, mooi uitgebalanceerd menu)
3. Zwethheul (Onder Ron Blaauw, met name door de mindere opmaak van de borden en de relatieve veilige gerechten)
4. Oud Sluis (totaal vertroebelt door de hoeveelheid drank en de stijve bediening.)

Op mijn lijstje voor de volgende keer staan, naast dus de Librije, onder andere: Librije’s zusje, de Lindenhof, Parkheuvel, Da Vinci, de Leest.

En nu wilt u natuurlijk nog weten waar de titel van dit schrijven op slaat?
Zoals u weet hebben we ons huis verkocht, de nieuwe bewoners wilden onze vloer niet hebben.
Deze hebben we via marktplaats weten te verkopen en dat bedrag was ruim voldoende voor deze avond.
We hebben er dus letterlijk van de vloer gegeten ;)